DIR / Floortime Nedir?
DIR; Developmental (Gelişimsel), Individual Differences (Bireysel Farklılıklar) ve Relationship-based (İlişki Temelli) kelimelerinin baş harflerinden oluşur. Floortime ise bu yaklaşımın uygulama biçimini ifade eder. Bu modelde çocuğun gelişim düzeyi, duyusal ve bireysel özellikleri ile çevresiyle kurduğu ilişkiler birlikte ele alınır. Amaç; çocuğun gelişimini kendi doğal motivasyonu üzerinden desteklemektir.
Floortime Yaklaşımının Temel Prensipleri
DIR / Floortime Terapisi, yapılandırılmış öğretimden ziyade çocuğun ilgilerini takip eden ve ilişkiyi merkeze alan bir yaklaşım sunar. Temel prensipler şunlardır:
- Çocuğun gelişimsel seviyesine uygun hedefler belirlemek
- Bireysel duyusal ve motor farklılıkları dikkate almak
- İlişki ve etkileşimi öğrenmenin temel aracı olarak kullanmak
- Oyun yoluyla iletişimi ve problem çözmeyi desteklemek
- Çocuğun iç motivasyonunu artırmak
DIR / Floortime Terapisi Kimler İçin Uygundur?
DIR / Floortime Terapisi; özellikle sosyal iletişim, etkileşim ve duygusal regülasyon alanlarında destek ihtiyacı olan çocuklar için uygundur. En sık uygulandığı alanlar arasında:
- Otizm spektrum bozukluğu
- Dikkat ve regülasyon problemleri
- Gelişim geriliği
- Sosyal iletişim ve oyun becerilerinde zorlanma
- Duygusal ve davranışsal düzenleme güçlükleri
Floortime Seansları Nasıl Uygulanır?
Floortime seanslarında terapist, çocuğun ilgi alanlarını takip eder ve oyun aracılığıyla etkileşim başlatır. Çocuğun başlattığı iletişim desteklenir, genişletilir ve karşılıklı etkileşim döngüleri oluşturulur. Bu süreçte hedef; çocuğun duygusal paylaşımını, iletişim başlatma ve sürdürme becerilerini artırmaktır.
Ergoterapi ile DIR / Floortime İlişkisi
Ergoterapi bakış açısı ile uygulanan DIR / Floortime yaklaşımı, çocuğun duyusal ihtiyaçlarını ve motor planlama becerilerini de göz önünde bulundurur. Böylece çocuğun hem fiziksel hem de duygusal-regülasyon becerileri birlikte desteklenir.
Aile Katılımı ve Günlük Yaşama Aktarım
DIR / Floortime Terapisi, aile katılımını merkeze alır. Ailelere; çocuklarıyla günlük yaşamda nasıl etkileşim kurabilecekleri, oyunu nasıl destekleyebilecekleri ve iletişim fırsatlarını nasıl artırabilecekleri konusunda rehberlik edilir. Bu sayede terapi süreci seanslarla sınırlı kalmaz ve günlük yaşama doğal şekilde aktarılır.